نشسته اند ملخ های شك به برگ یقینم

ببین چه زرد مرا می جوند – سبزترینم

ببین چگونه مرا ابر كرد -  خاطره هایی

 كه در یكایك شان می شد آفتاب ببینم

شكستنی شده ام اعتراف می كنم  اما

زجنس شیشه ی عمر توام مزن به زمینم

 برای پرزدن از تو خوشا مرام عقابان

كبوترانه چرا باید از تو دانه بچینم؟

نمی رسند به هم دست اشتیاق تو و من

كه تو همیشه همانی       كه من همیشه همینم

محمدعلی بهمنی

گرگ هاری شده ام

هرزه پوی و دله دو .

شب درین دشت زمستان زده ی بی همه چیز

می دوم ، برده ز هر باد گرو

چشمهایم چو دو کانون شرار

صف تاریکی شب را شکند

همه بی رحمی و فرمان فرار…

گرگ هاری شده ام! خون مرا ، ظلمت زهر

کرده چون شعله ی چشم تو سیاه

تو چه آسوده و بی باک خرامی به برم

آه... ، می ترسم ، آه...

آه ، می ترسم از آن لحظه ی پر لذت و شوق

که تو خود را نگری

مانده نومید ز هر گونه دفاع

زیر چنگ خشن وحشی و خونخوار منی

پوپکم ! آهوکم!

چه نشستی غافل؟

کز گزندم نرهی ، گرچه پرستار منی!

پس ازین دره ی ژرف

جای خمیازه ی جادو شده ی غار سیاه

پشت آن قله ی پوشیده ز برف

نیست چیزی ، خبری

ور تو را گفتم چیز دگری هست ، نبود

جز فریب دگری.

من ازین غفلت معصوم تو ، ای شعله ی پاک

بیشتر سوزم و دندان به جگر می فشرم

منشین با من! ، با من منشین!

تو چه دانی که چه افسونگر و بی پا و سرم ؟؟؟

تو چه دانی که پس هر نگه ساده ی من

چه جنونی ، چه نیازی ، چه غمی ست ؟

یا نگاه تو ، که پر عصمت و ناز

بر من افتد ، چه عذاب و ستمی ست؟

دردم این نیست ولی

دردم این است که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم

پوپکم ! آهوکم!

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم!

مگرم سوی تو راهی باشد

چون فروغ نگهت

ورنه دیگر به چه کار آیم من

بی تو ؟ چون مرده ی چشم سیهت

منشین اما با من ، منشین!

تکیه بر من مکن! ، ای پرده ی طناز حریر!

که شراری شده ام

پوپکم ! آهوکم!

گرگ هاری شده ام !

 اخوان ثالث

عروسی‌ عید بود و عید، عروسی‌ بود با دامنی‌ از سبزه‌ و چارقدی‌ از شكوفه‌های‌ صورتی‌ سیب. دف‌ می‌زد و می‌خندید و هلهله‌ می‌كرد و می‌آمد.ما گوشه‌ای‌ از دامن‌ عید را گرفتیم‌ و پا كوبیدیم‌ و دست‌ افشاندیم‌ و نمی‌دانستیم‌ كه‌ همیشه‌ گوشه‌ دیگر را شیطان‌ گرفته‌ است.

1) آرنولد بنت:

داستان نویس انگلیسی(1931،1867) وی برای آنکه ثابت کند آب شهرپاریس از نظر بهداشتی کاملاً سالم است، یک لیوان از آن را خورد و در اثر تیفوئید ناشیاز آن در گذشت!

2) آگاتوکلس:

خودکامه سراکیوز (361، 289 ق.م) در اثر قورت دادن خلال دندانخفه شد.

3) آلن پینکرتون:

(موسس آژانس کارآگاهیآمریکا 1819، 1884) هنگام نرمش صبحگاهی به زمین خورد و زبانش لای دندان ماند و زخمشد و در اثر قانقاریای ناشی از این زخم درگذشت.

4) آیزادورا دانکن:

(1878، 1927) هنگامیکه در اتومبیل بود، شال گردن بلندش به چرخ عقب اتومبیل گیر کرد و گردنش شکست و خفهشد.

5) اسکندر کبیر:

(پادشاه مقدونی 323،356ق.م) به دنبال دو روز میگساری و عیاشی در اثر تب درگذشت.

6) الکساندر:

(پادشاه یونان 1893،1920)یک میمون خانگی گازش گرفت و در اثر عفونت خون در گذشت.

7) تامس آت وی:

(نمایشنامه نویس انگلیسی1652، 1685) مرد فقیری بود. به دنبال روزها گرسنگی سرانجام یک گیته به دست آورد و باآن یک دست پیچ گوشت خرید و از شدت ولع همان لقمه دهان پرکن اول گلو گیرش شد و خفه اشکرد!

8) تامس می:

(مورخ انگلیسی(1595،1650) بر اثر بلعیدن غذای زیادی، خفه شد.

9) جان وینسون:

(ماجراجوی بریتانیا1557، 1629) وی در 72سالگی از اسب به زمین افتاد و میخی وارونه بر زمین افتاده بود،در سرش فرو رفت.

10) جروم ناپلئون بناپارت:

(آخرین بناپارت آمریکایی1878، 1945) در سنترال پارک نیویورک، پایش به زنجیر سگ زنش گرفت و افتاد و در اثر زخمهای حاصله در گذشت.

11) جورج دوک کلارنس:

(انگلیسی 1449،1478)به دستور برادرش ریچارد سوم در خمره شراب خفه شد.

12) جیمز داگلاس ارلمورتون:

(1525،1581) به وسیلهدستگاهی شبیه گیوتین که خودش آن را به اسکاتلندیان معرفی کرده بود، سر بریده شد.

13) رودولفونی یرو:

(ژنرال مکزیکی 1880،1917) اسبش در شن روان گرفتار شد و سنگینی طلاهایی که به همراه داشت باعث فرو رفتنبه درون ماسه شد.

14) زئوکسیس:

(نقاش یونان قرن پنجمق.م) به تصویری که از یک ساحره پیر کشیده بود آن قدر خندید که یکی از رگ هایش پارهشد و مرد!

15) ژراردونرال:

(نویسنده فرانسوی1808 ،1855) با بند پیش بند، خود را از تیر چراغ برق خیابان حلق آویز کرد.

16) فرانسیس بیکن:

(1561،1626) براثر گرفتاریدر یک سرمای ناگهانی درگذشت.

17) فالک فیتز وارنچهارم:

(بارون انگلیسی1230، 1264) در بازگشت از یک جنگ، اسبش در باتلاق افتاد و فالک که زره پوشیده بود،در درون زره اش خفه شد.

18) کلادیوس اول:

(امپراتور روم 54ب م.10ق.م) با یک پر آغشته به سم خفه شد.

19) کنت اریک مگنوسآندرئاس هرس ستنبورگ1860، 1895)

این انگلیسی در اثر خشم ناشی از مستی، با سیخ بخاری به دوستشحمله کرد، اما خودش توی بخاری افتاد و سوخت.

20) گریگوری یفیموویچراسپوتین:

(1871،1916) وزنه ایبه بدنش بستند و در رود نوا غرقش کردند.

21) لایونل جانسن:

(شاعر انگلیسی 1867،1902) از روی چهار پایه پشت بار به زمین افتاد و در اثر زخم های حاصله درگذشت.

22) لنگی کالیر:

(کلکسیونر آمریکایی1886،1947) در خانه خود و در تله ای مهلک که برای دستگیری دزدان کار گذاشته بود افتادو درگذشت.

23) مارکوس لیسینیوسکراسوس:

(سیاستمدار رومی115، 53 ق.م) این رهبر بدنام و صراف رمی به دست سربازان پارتی با ریختن طلای مذاب درحلقش درگذشت.

24) هنری اول:

(پادشاه انگلیسی1068،1135) در اثر افراط در خوردن مارماهی دچار ناراحتی روده شد و مرد.

25) یوسف اشماعیلو:

شما هم بخوانید. چند بار بخوانید تا ضرب آهنگ درونی این غزل و حال
مولانا